21 اوت 2023- بر اساس تحقیقات جدیدی که در مجله Circulation منتشر شده است، یک آزمایش خون ساده ممکن است خطر بیماری پیشرونده ی قلبی و کلیوی را در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 و بیماری کلیوی پیش بینی کند.
دکتر James Januzzi، نویسنده ی ارشد این مقاله، استاد دانشکده پزشکی هاروارد، و متخصص قلب و عروق در بیمارستان عمومی ماساچوست، گفت: سطوح بالای برخی از نشانگرهای زیستی نشان‌دهنده عوارض قلبی و کلیوی است و ممکن است به پیش‌بینی خطر پیشرفت این بیماری ها در آینده کمک کند.
این مطالعه نشان داد که درمان با کاناگلیفلوزین(از گروه مهارکننده های کوترانسپورتر 2 گلوکز سدیم) سطح نشانگرهای زیستی و خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی و سایر عوارض قلبی را در افراد در معرض خطر کاهش داد.
متخصصان بهداشت به طور منظم نشانگرهای زیستی را برای غربالگری، تشخیص یا درمان بیماری های خاص اندازه گیری می کنند. تحقیقات قبلی نشان داده است که غلظت برخی از نشانگرهای زیستی ممکن است شروع و پیشرفت بیماری مزمن کلیوی و همچنین حوادث قلبی عروقی را در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 پیش بینی کند.
محققان داده‌های نشانگرهای زیستی از نمونه‌های خون 2627 نفر را که در کارآزمایی کاناگلیفلوزین و رویدادهای کلیوی در دیابت با ارزیابی کلینیکی نفروپاتی (CREDENCE) شرکت کرده بودند، تجزیه و تحلیل کردند تا اثرات کاناگلیفلوزین را بر غلظت چهار بیومارکر از ابتدای مطالعه تا یک و 3 سال بعد ارزیابی کنند.
آنها همچنین ارزش پیش آگهی هر بیومارکر را در سطوح مختلف مشکلات کلیوی و خطر مرگ ناشی از بیماری کلیوی یا بیماری قلبی عروقی بررسی کردند. بیماران به دسته های کم، متوسط و پرخطر تقسیم شدند. افرادی که در معرض بالاترین خطر قرار داشتند، به طور چشمگیری نرخ بالای نارسایی پیشرونده کلیه و عوارض قلبی عروقی را در طول سه سال دوره مطالعه نشان دادند.
این تجزیه و تحلیل نشان داد:
· غلظت بالای هر بیومارکر در ابتدای مطالعه قویاً پیش بینی کننده ی شدت مشکلات قلبی و کلیوی شرکت کننده بود.
· غلظت هر یک از چهار نشانگر زیستی در افرادی که کاناگلیفلوزین مصرف می کردند، پس از یک سال و سه سال در مقایسه با افرادی که دارونما مصرف می کردند، کمتر بود.
· پس از یک سال، سطح همه نشانگرهای زیستی در شرکت‌کنندگانی که کاناگلیفلوزین مصرف کردند، 3 تا 10 درصد افزایش یافت، در مقایسه با افزایش 6 تا 29 درصدی در افرادی که دارونما مصرف کردند.
دکتر Januzzi، گفت: کشف اینکه کاناگلیفلوزین سبب کاهش خطرات در افرادی می شود که بیشترین احتمال عوارض را دارند، دلگرم کننده است. مطالعات آینده برای درک بهتر چگونگی ایجاد و پیشرفت دیابت نوع 2 همراه با بیماری کلیوی مورد نیاز است تا بتوانیم درمان های نجات دهنده ی زندگی را هر چه زودتر و قبل از بروز علائم بیماری قلبی و کلیوی آغاز کنیم.
با توجه به اینکه انجمن قلب آمریکا، کالج قلب آمریکا و انجمن دیابت آمریکا همگی اندازه گیری نشانگرهای زیستی را برای افزایش توانایی پیش بینی خطر در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 توصیه می کنند، این نتایج ممکن است به طور قابل توجهی دامنه ی آزمایشات مبتنی بر نشانگرهای زیستی را حتی با دقت بیشتر افزایش دهد.
یکی از محدودیت های این مطالعه در دسترس نبودن نمونه های همه شرکت‌کنندگان در کارآزماییCREDENCE برای اندازه‌گیری نشانگرهای زیستی بود، و شرکت‌کنندگانی که مقادیر نشانگرهای زیستی آنها اندازه گیری شده و موجود بود ممکن است نماینده کل جمعیت مورد مطالعه نباشند. علاوه بر این، داده‌های نشانگر زیستی در طول زمان کامل نبودند و برخی از داده های شرکت‌کنندگان در مطالعه در طول دوره پیگیری ثبت نشده بود.
در حالی که آستانه های پیش آگهی برای پیش بینی خطر عوارض کلیوی و قلبی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2، برای دو مورد از نشانگرهای زیستی شناسایی شده است، آستانه ی پیش آگهی برای دو نشانگر دیگر، همچنان در حال بررسی است.
کارآزمایی CREDENCE (2014-2018) اثربخشی دارونما را با 100 میلی گرم کاناگلیفلوزین که برای درمان دیابت نوع 2 استفاده می شود، مقایسه کرد. این دارو بر روی کلیه ها برای جلوگیری از بازجذب گلوکز، کار می کند و به این ترتیب سبب کاهش قند خون می شود. افرادی که در مرحله ی سوم این کارآزمایی بالینی ثبت نام کردند، دیابت نوع 2 و بیماری مزمن کلیوی داشتند. کارآزمایی به این نتیجه رسید که کاناگلیفلوزین در کاهش بیماری های قلبی عروقی و نارسایی کلیه در شرکت کنندگان موثرتر از دارونما عمل می کند.
چهار نشانگر زیستی مورد تجزیه و تحلیل در این مطالعه عبارت بودند از: پپتید ناتریورتیک N ترمینال نوع پروB-؛ تروپونین T قلبی با حساسیت بالا؛ فاکتور تمایز رشد-15; و پروتئین اتصالی نوع 7 فاکتور رشد شبه انسولینی.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2023-08-simple-blood-future-heart-kidney.html